Act of Compassion

Ondanks we dit keer niet konden optreden, hebben we een gezegende dag gehad!! Dit keer heeft de Here het heel anders geleidt, enkele van de jonge mensen hebben boven hun verwachting met meerdere mensen op straat gebeden.

Als kers op de taart werd ook nog telefonisch met iemand gebeden die voorbede wenste. Zoals altijd hadden we het leuk met elkaar gehad en maakten we heel vol. Eind goed al goed! – Merriam

Zaterdag 4 maart was het weer tijd voor licht op België. Natuurlijk was AoC ook weer van de partij. Hoewel we uiteindelijk geen vergunning hadden gekregen voor versterkt geluid, was het toch een zeer geslaagde dag. We gingen in kleine groepjes het centrum door en probeerden gesprekken aan te knopen met mensen. Het ging echt heel erg goed en aan het einde van de dag hadden Daniella en Emiel ieder afzonderlijk met mensen kunnen bidden; Merriam had met iemand over de telefoon gebeden en ook Shanno was geslaagd. Ik was samen met Mike en ook wij hadden verschillende goede gesprekken met mensen op straat en konden uiteindelijk met een groep van drie meisjes bidden. Mike wist ook een aantal grenzen te verleggen en zei dat ie heel veel had opgestoken van de dag.

Ik ben echt hartstikke trots op de groep. Ik had de dagen ervoor echt gebeden voor resultaten en vooruitgang. Hoewel we niet konden optreden zijn we geslaagd op het punt waar het werkelijk om draait op zo’n dag: mensen tot Jezus leiden!

Zaterdag 4 februari ging de Licht op België campagne van start. Rond 7.15 verzamelden we op stichting en vertrokken we met de bus naar Antwerpen. Het was echt een koele dag. De bidstond in de ochtend was afgeladen vol en ’s middags tijdens de openlucht merkte ik dat veel mensen open stonden voor het evangelie. Ik sprak een vrouw die haar zus had verloren. Ze zei dat ze zoveel leed had gezien, dat ze niet meer kon geloven in God. Ik vertelde haar dat God kennen niet betekent dat er geen moeilijke tijden zullen zijn, maar wel dat je in moeilijke tijden hulp en kracht zult krijgen. Ik mocht voor haar bidden en ze was zichtbaar aangeraakt. Haar bittere houding was verdwenen. Erg koel. Een andere man stond ook steeds te kijken naar de dramastukken en muziek e.d. Ik sprak hem aan. Ik mocht voor hem bidden en hij las daarna aandachtig de (eindelijk) mooi vernieuwde lectuur door.

Voor Act of Compassion was het de eerste echte buitenlandse klus. Lisa is sinds dit jaar de schmink-dame en ze liet afgelopen zaterdag voor het eerst haar kunsten zien. Hoewel we eigenlijk geen vergunning hadden, konden we gewoon met versterkt geluid de stukken opvoeren onder toekijkend oog van de politie.