Afgelopen zaterdag vond op YouthFest Noord de première plaats van de complete versie van De Mantel.
We traden op als slot van de dag en het was best spannend allemaal. We hebben echt vaak geoefend met het team en ik ben zo trots op de groep dat ze allemaal op komen draven om 8.30 ’s ochtends om wat van het stuk te maken.
Het stuk behandelt de vier kernpunten van het Evangelie:
1) waar komen we vandaan?
2) wat veroorzaakte het probleem?
3) wie heeft het opgelost?
4) wat is het resultaat?
We hadden de zaterdag ervoor in België een versie opgevoerd zonder punt 4. Dit was omdat ik nog niet wist hoe we dit punt konden uitbeelden, zonder dat het stuk aan kracht zou verliezen. Ik zat te denken aan verschillende dingen zoals dat de mens na zijn bevrijding (3) het verhaal aan anderen zou vertellen samen met de Heilige Geest, of iets dergelijks, maar ik had er geen vrede mee.
Afgelopen zondag kreeg ik onder de dienst een ingeving en nu het stuk compleet is, ligt punt 4 zo voor de hand en past het zo naadloos in het geheel. Echt mooi. Ik heb wel vaker van dit soort ingevingen, waarin ik in een keer het totaal plaatje voor me zie of in ieder geval weet welke koers we moeten varen met een stuk.
Als mensen dan vragen wie het stuk verzonnen heeft, dan voelt het vaak wat vreemd aan om te zeggen dat ik het heb verzonnen, want het is meer dat ik het gekregen heb dan dat ik het echt verzin.
Ik blijf het proces van iets creeeren fascinerend vinden. Ook als we met de groep gaan brainstormen, dan krijgen verschillende mensen ideeen die dan goed klikken. Het is bijzonder om van iets wat nog niet bestaat te gaan naar een tastbaar iets dat harten van mensen aanraakt.
De inspiratie van het stuk is gehaald uit o.a. :
- Het stuk dat de tieners enkele zondagen geleden opvoerden in Capitol
met name de nette presentatie was confronterend: waarom zitten wij nog steeds met oude, ongestreken troep van jaren geleden?
- Agnus Dei
- De vier pijlers komen uit een preek van br. Osborn
- De mantel komt uit het verhaal van de Verloren Zoon.
Het is mooi hoe de vuiligheden en tekortkomingen van de zoon wordt bedekt met een prachtige mantel.
De eigen zwakheden worden bedekt met waardigheid, aanzien, adelijkheid en de ring staat voor autoriteit.
Oorspronkelijk zat ik ook te denken aan een ring.
- Het gedeelte waarin de demonen feest vieren en denken “we hebben ‘m!” is gehaald uit een preek die br. David enkele jaren geleden bracht in het congresgebouw. Hij vertelde krachtig over hoe de duivel en de demonen juichten, maar dat dan Jezus op staat en de hel leegplunderde.
- De clip van Leave me alone van Michael Jackson waarin hij losbreekt uit het pretpark wat ze om hem heen hebben gebouwd. Dit gevoel wilde ik creeeren als Jezus opstaat en de ketenen afbreekt. Ik wilde echt een stoere gangsta-Jezus hebben. Geen soft gedoe, maar gewoon ultimate power en macht. Alles is onderworpen aan Hem en Hij heeft de dood overwonnen.
Dit combineerde mooi met de track van “In da club” van 50 Cent.
Ik vind de tracks die Dr. Dre kookt altijd erg koel. Ze hebben vaak iets filmisch en dramatisch.
In “In da club” zit ook zo’n dramatisch gedeelte waarin ik een beeld voor me zie van “the rising giant” zoals in Leave me Alone. Die track was erg makkelijk om te knippen zodat de hoogtepunten precies zo vallen, dat ze passen bij het stuk.
A.s. zondag voeren we ‘m op in Capitol!
Laatste reacties