We moesten opschieten want de dienst begon al te laat. Eerst gingen we zingen en daarna kwam natuurlijk br. Francois met zijn truukjes! (We hadden hem gemist). Br. Phaf sprak nog een woord ter bemoediging en toen gingen we bidden voor de noden in Antwerpen. Voor de openlucht van de volgende dag werd ook gebeden. Er waren vele noden. De gebeden waren goed en krachtig. God’s Geest was er echt aanwezig.
Toen de dienst klaar was en Act of Compassion (met aanhang van andere medereizigers :) richting hostel vertrok, kwamen we onderweg nog allerlei dingen tegen. Zoals supporters (volgens mij was er net een voetbalwedstrijd afgelopen) en daarna allemaal joden in klederdracht!
Bij hostel Boomerang in Antwerpen, midden tussen al de joden, splitsten we (jongens bij jongens en meisjes bij meisjes, uiteraard) om naar de slaapkamers te gaan.
Eerst was het wachten nog op Hannie, Emmy en Merriam, die heel erg laat aankwamen, namelijk om 24:00. Maar uiteindelijk kwamen ook zij binnen. Zij konden niet met de bus mee vanwege hun werk.
’s Avonds gingen een aantal (waaronder ik) nog even naar beneden toe om te kijken wat daar allemaal was, het was daar zeer gezellig en knus. Een paar Act of Compassionnetjes zaten te schaken met de eigenaar. Breda zat aan de shoarma en er zaten ook nog andere mensen.
Eenmaal terug in de kamer gingen we slapen. Nou, slapen … sommige mensen kunnen best wel hard snurken! :).
’s Nachts schrokken we ons nog te pletter omdat er een paar ziekenwagens echt met enorm harde sirenes aan kwamen rijden. Echt niet normaal hard!
’s Ochtends kregen we echt een heerlijk uitgebreid ontbijtje! Dat was een goed begin van de dag.
Voordat we vertrokken vertelde Arthur ons nog de laatste dingen. Daarna gingen we bidden en God grootmaken en daarna nog een korte samenzang.
We vertrokken daarna naar de plaats waar ’s middags ook de openlucht zou zijn. Daar gingen we folderen en proberen gesprekken aan te knopen. Mitchell, Marilou en ik hadden een gesprek met iemand die heel erg lang gestudeerd had en nogal inging tegen ons. Zelf was hij een Jehova Getuige. Later zag ik dat anderen ook in gesprek waren met deze man en ook zij konden het niet helemaal met deze man eens worden. Het is natuurlijk niet aan ons om hem te overtuigen, want dat kunnen wij niet. Dat moet God Zelf doen. Maar het is wel belangrijk om voor wijsheid te bidden, dat ervaar ik elke keer weer!
Overal waar je om je heen keek waren er gesprekken aan de gang, dat was zo goed om te zien!
Daarna gingen we weer eventjes terug naar Philadelphia van zr. Eugenia.
We kregen een lekkere, warme maaltijd. Daarna gingen we snel weer naar de openlucht plek waar de muziekband al aan het spelen was.
Act of Compassion trad die middag wel negen keer op in totaal. Bij elk stuk was een getuigenis en wat zijn die veranderd, zeg! Arthur zei dat we beter meer over ons eigen leven kunnen vertellen en de getuigenissen hebben nu zoveel meer inhoud. Sommige mensen stonden gewoon te preken, zoals Emiel! Heel erg goed om die veranderingen te zien.
Na afloop kregen we nog een zakje met drie broodjes en wat te drinken.
En toen was het terug naar Den Haag met de bus. Het was een rustige terugreis.
Dit was echt een super geslaagd, goed verzorgd weekend en we willen allemaal de volgende keer weer heel erg graag mee! God bless!
Lisa
Laatste reacties