Act of Compassion

Het nieuwe jaar is alweer drie maanden oud. Inmiddels is Act of Compassion alweer twee keer mee gegaan met Licht op Nederland en staat er weer heel wat op stapel.

In 2007 gaan we de lijn voortzetten waar we vorig jaar mee zijn begonnen. In 2005 hebben we ons voornamelijk gefocussed op teamwork en routine tijdens de optredens. Dit was vorig jaar ook het geval, maar daarnaast zijn we ook de weg gevolgd waar het hele zendingswerk van de Stichting JMWZ (waar AoC onderdeel van uitmaakt) in 2006 mee bezig is geweest: verfrissen, vernieuwen, verjongen.

Het grote stuk van vorig jaar was dan ook De Mantel. Dit was de eerste telg in de nieuwe reeks van nieuwe acts, die we AoC Next hebben genoemd . We zijn ontzettend gegroeid over de afgelopen jaren en zijn er aan toe om een nieuwe level van kwaliteit neer te zetten.

Met dat in gedachte, hebben we ook kritisch gekeken naar het oude repertoire en onszelf afgevraagd: “wat vinden we nou zelf van onze stukken?”. Je kunt jarenlang een toneelstukje opvoeren omdat het zo geleerd is of omdat het stuk nu eenmaal zo is, maar we moeten nu verder kijken en kritischer kijken.

Als we op straat staan, moeten de stukken, naast dat ze een goede boodschap bevatten, ook leuk zijn om naar te kijken. Immers, zijn ze niet leuk om naar te kijken, dan zullen mensen niet blijven kijken en ook de boodschap niet meekrijgen. Stukken moeten lekker lopen, interessant zijn, een goede soundtrack hebben, goed zijn aangekleed en niet te lang. Op die manier vorm je een capsule waarin het medicijn (de boodschap) zit en kunnen mensen het makkelijk tot zich nemen.

Het eerste stuk dat een extreme make-over heeft gekregen, is Agnus Dei. Dit stuk vonden we allemaal te traag voor de randstad en vrij saai. Er zaten zeker mooie gedeelten in, maar wat extra schwung kon geen kwaad.

Over de afgelopen twee weken, hebben we een nieuw stuk ontwikkeld: Exodus. Dit bevat de mooiste gedeelten uit Agnus Dei, maar heeft ook weer een paar nieuwe stoere elementen. We zijn er denk ik allemaal erg tevreden en enthousiast over. A.s zaterdag gaat het stuk in première, als Licht op Nederland Friesland zal aan doen. We zien er erg naar uit.

Afgelopen zaterdag vond op YouthFest Noord de première plaats van de complete versie van De Mantel.
We traden op als slot van de dag en het was best spannend allemaal. We hebben echt vaak geoefend met het team en ik ben zo trots op de groep dat ze allemaal op komen draven om 8.30 ’s ochtends om wat van het stuk te maken.

Het stuk behandelt de vier kernpunten van het Evangelie:

1) waar komen we vandaan?
2) wat veroorzaakte het probleem?
3) wie heeft het opgelost?
4) wat is het resultaat?

We hadden de zaterdag ervoor in België een versie opgevoerd zonder punt 4. Dit was omdat ik nog niet wist hoe we dit punt konden uitbeelden, zonder dat het stuk aan kracht zou verliezen. Ik zat te denken aan verschillende dingen zoals dat de mens na zijn bevrijding (3) het verhaal aan anderen zou vertellen samen met de Heilige Geest, of iets dergelijks, maar ik had er geen vrede mee.

Afgelopen zondag kreeg ik onder de dienst een ingeving en nu het stuk compleet is, ligt punt 4 zo voor de hand en past het zo naadloos in het geheel. Echt mooi. Ik heb wel vaker van dit soort ingevingen, waarin ik in een keer het totaal plaatje voor me zie of in ieder geval weet welke koers we moeten varen met een stuk.

Als mensen dan vragen wie het stuk verzonnen heeft, dan voelt het vaak wat vreemd aan om te zeggen dat ik het heb verzonnen, want het is meer dat ik het gekregen heb dan dat ik het echt verzin.

Ik blijf het proces van iets creeeren fascinerend vinden. Ook als we met de groep gaan brainstormen, dan krijgen verschillende mensen ideeen die dan goed klikken. Het is bijzonder om van iets wat nog niet bestaat te gaan naar een tastbaar iets dat harten van mensen aanraakt.

De inspiratie van het stuk is gehaald uit o.a. :

- Het stuk dat de tieners enkele zondagen geleden opvoerden in Capitol
met name de nette presentatie was confronterend: waarom zitten wij nog steeds met oude, ongestreken troep van jaren geleden?
- Agnus Dei
- De vier pijlers komen uit een preek van br. Osborn
- De mantel komt uit het verhaal van de Verloren Zoon.
Het is mooi hoe de vuiligheden en tekortkomingen van de zoon wordt bedekt met een prachtige mantel.
De eigen zwakheden worden bedekt met waardigheid, aanzien, adelijkheid en de ring staat voor autoriteit.
Oorspronkelijk zat ik ook te denken aan een ring.
- Het gedeelte waarin de demonen feest vieren en denken “we hebben ‘m!” is gehaald uit een preek die br. David enkele jaren geleden bracht in het congresgebouw. Hij vertelde krachtig over hoe de duivel en de demonen juichten, maar dat dan Jezus op staat en de hel leegplunderde.
- De clip van Leave me alone van Michael Jackson waarin hij losbreekt uit het pretpark wat ze om hem heen hebben gebouwd. Dit gevoel wilde ik creeeren als Jezus opstaat en de ketenen afbreekt. Ik wilde echt een stoere gangsta-Jezus hebben. Geen soft gedoe, maar gewoon ultimate power en macht. Alles is onderworpen aan Hem en Hij heeft de dood overwonnen.

Dit combineerde mooi met de track van “In da club” van 50 Cent.

Ik vind de tracks die Dr. Dre kookt altijd erg koel. Ze hebben vaak iets filmisch en dramatisch.
In “In da club” zit ook zo’n dramatisch gedeelte waarin ik een beeld voor me zie van “the rising giant” zoals in Leave me Alone. Die track was erg makkelijk om te knippen zodat de hoogtepunten precies zo vallen, dat ze passen bij het stuk.

A.s. zondag voeren we ‘m op in Capitol!