Over Point! Den Haags leukste toneelgroepje
Het was echter niet minder gezellig. Emiel was net terug uit Spanje (net als Marilou, Mitchell en Martijn) en liet met trots de foto’s zien van zijn ervaringen in Pamplona. Ook zijn nieuwe fototoestel (Panasonic TZ2) en zijn nieuwe Armani- Lees verder ‘AoC goes Gentse Feesten!’ >>
We moesten opschieten want de dienst begon al te laat. Eerst gingen we zingen en daarna kwam natuurlijk br. Francois met zijn truukjes! (We hadden hem gemist). Br. Phaf sprak nog een woord ter bemoediging en toen gingen we bidden voor de noden in Antwerpen. Voor de openlucht van de volgende dag werd ook gebeden. Er waren vele noden. De gebeden waren goed en krachtig. God’s Geest was er echt aanwezig.
Toen de dienst klaar was en Act of Compassion (met aanhang van andere medereizigers :) richting hostel vertrok, kwamen we onderweg nog allerlei dingen tegen. Zoals supporters (volgens mij was er net een voetbalwedstrijd afgelopen) en daarna allemaal joden in klederdracht!
Bij hostel Boomerang in Antwerpen, midden tussen al de joden, splitsten we (jongens bij jongens en meisjes bij meisjes, uiteraard) om naar de slaapkamers te gaan.
Eerst was het wachten nog op Hannie, Emmy en Merriam, die heel erg laat aankwamen, namelijk om 24:00. Maar uiteindelijk kwamen ook zij binnen. Zij konden niet met de bus mee vanwege hun werk.
’s Avonds gingen een aantal (waaronder ik) nog even naar beneden toe om te kijken wat daar allemaal was, het was daar zeer gezellig en knus. Een paar Act of Compassionnetjes zaten te schaken met de eigenaar. Breda zat aan de shoarma en er zaten ook nog andere mensen.
Eenmaal terug in de kamer gingen we slapen. Nou, slapen … sommige mensen kunnen best wel hard snurken! :).
’s Nachts schrokken we ons nog te pletter omdat er een paar ziekenwagens echt met enorm harde sirenes aan kwamen rijden. Echt niet normaal hard!
’s Ochtends kregen we echt een heerlijk uitgebreid ontbijtje! Dat was een goed begin van de dag.
Voordat we vertrokken vertelde Arthur ons nog de laatste dingen. Daarna gingen we bidden en God grootmaken en daarna nog een korte samenzang.
We vertrokken daarna naar de plaats waar ’s middags ook de openlucht zou zijn. Daar gingen we folderen en proberen gesprekken aan te knopen. Mitchell, Marilou en ik hadden een gesprek met iemand die heel erg lang gestudeerd had en nogal inging tegen ons. Zelf was hij een Jehova Getuige. Later zag ik dat anderen ook in gesprek waren met deze man en ook zij konden het niet helemaal met deze man eens worden. Het is natuurlijk niet aan ons om hem te overtuigen, want dat kunnen wij niet. Dat moet God Zelf doen. Maar het is wel belangrijk om voor wijsheid te bidden, dat ervaar ik elke keer weer!
Overal waar je om je heen keek waren er gesprekken aan de gang, dat was zo goed om te zien!
Daarna gingen we weer eventjes terug naar Philadelphia van zr. Eugenia.
We kregen een lekkere, warme maaltijd. Daarna gingen we snel weer naar de openlucht plek waar de muziekband al aan het spelen was.
Act of Compassion trad die middag wel negen keer op in totaal. Bij elk stuk was een getuigenis en wat zijn die veranderd, zeg! Arthur zei dat we beter meer over ons eigen leven kunnen vertellen en de getuigenissen hebben nu zoveel meer inhoud. Sommige mensen stonden gewoon te preken, zoals Emiel! Heel erg goed om die veranderingen te zien.
Na afloop kregen we nog een zakje met drie broodjes en wat te drinken.
En toen was het terug naar Den Haag met de bus. Het was een rustige terugreis.
Dit was echt een super geslaagd, goed verzorgd weekend en we willen allemaal de volgende keer weer heel erg graag mee! God bless!
Lisa
De laatste tijd zijn er veel dingen gaande binnen Eagles Rock YF. Dit heeft ook z’n doorslag gehad op AoC. Veel mensen hebben een nieuwe toewijding gemaakt en God heeft gezorgd dat zaken die de groei van de groep belemmerden aan het licht kwamen en met ze gedealt.
De resultaten waren afgelopen zondag, 16 juli 2006, zichtbaar. De groep van zr. Gerie Bagerman die normaliter op Scheveningen stond om te evangeliseren, kon deze week niet. Er werd aan mij gevraagd of de dramagroep dat kon opvangen. Ik deed zaterdag een korte peiling en vrijwel iedereen kon wel. Prima! Er was wel een klein probleempje dat we eigenlijk maar een slappe cd-speler hadden. Niet echt optimaal. Verder zouden we om 15.00 beginnen op de Boulevard, maar stond er zo’n enorme wachtrij voor de garages, dat we pas om 15.50 konden beginnen. We deelden eerst wat lectuur uit en gingen optreden.
Het was enorm spannend natuurlijk: geen microfoon, geen versterking, zwak geluid. Maar ja, gewoon doen! Ik zette gewoon de muziek aan we begonnen te spelen. Het was echt ongelofelijk. Binnen 10 tellen stond er een enorme kring mensen stil om te kijken. Natuurlijk was een groot gedeelte ook weer gauw vertrokken zodra Jezus op het toneel verscheen, maar toch bleef er een aardig aantal mensen kijken. Echt tof!
Het stuk was klaar… tja… en dan? Nou ja, dan maar zonder microfoon :) Ik schreeuwde waar het stuk over ging en deed een uitnodiging om Jezus aan te nemen.
We hadden Agnus Dei gedaan en The Courtroom en daarna gingen we mensen aanspreken. Een heleboel mensen hadden gekeken, maar natuurlijk durven mensen in het openbaar vrijwel nooit om vlak voor iedereen naar je toe te lopen. Ik liep naar mensen toe en het was echt ongelofelijk wat er gebeurde. Binnen een half uur had ik met 5 mensen het zondaarsgebed gebeden! Twee moslimjongens die vrienden waren van Emiel, een van onze AoC-leden, drie andere moslimjongens en later nog met een gangster die rechtstreeks uit een hardcore hiphop video kon komen.
Vooral die laatste jongen was echt een wonder en ik geloof dat daar echt wat bijzonders gebeurde. Hij was met wat vrienden en op een gegeven moment stond hij even alleen. Ik ervoer echt dat ik direct naar hem toe moest stappen en dat deed ik ook. Ik gaf hem een blad Nieuw Leven en vertelde hem het evangelie dat Jezus voor hem gestorven was, dat Hij alles wat tussen hem en God stond wilde wegnemen en dat God hem een nieuw leven wilde geven. Je merkte echt dat de heilige Geest tot zijn hart sprak, hij werd zichtbaar gebroken en zijn lippen begonnen te trillen. Ik zei tegen hem dat hij weet dat dit de waarheid is en hij beaamde dat hij het wist. Ik vroeg of hij Jezus wilde aannemen in zijn hart en dat wilde hij. Ik zei dat we gingen bidden. “hier? met ogen dicht?”. Ik zei: “we kunnen het doen met ogen open” :). Hij bad me na en ik nodigde hem uit om naar onze kerk te komen.
Het is echt fantastisch. Toen we gingen leek het alsof alles tegenzat en dat het niets zou worden, maar we zijn gegaan en het werd een van de beste acties die we hebben gedaan. Rachèl was ook gekomen en ook zij had die dag voor het eerst met iemand op straat gebeden.
Na de openlucht gingen we nog gezellig chillen met z’n allen. Het was echt supergezellig en we hebben een paar superkoele foto’s gemaakt die ik binnenkort zal posten. Ik ben zo trots op en dankbaar voor de groep. Ondanks dat het er niet uitzag alsof het wat zou gaan worden gistermiddag, heeft iedereen gewoon gedaan wat hij moest doen, met een geweldig resultaat als gevolg. Wat een toppertjes!
Als kers op de taart werd ook nog telefonisch met iemand gebeden die voorbede wenste. Zoals altijd hadden we het leuk met elkaar gehad en maakten we heel vol. Eind goed al goed! – Merriam
Zaterdag 4 maart was het weer tijd voor licht op België. Natuurlijk was AoC ook weer van de partij. Hoewel we uiteindelijk geen vergunning hadden gekregen voor versterkt geluid, was het toch een zeer geslaagde dag. We gingen in kleine groepjes het centrum door en probeerden gesprekken aan te knopen met mensen. Het ging echt heel erg goed en aan het einde van de dag hadden Daniella en Emiel ieder afzonderlijk met mensen kunnen bidden; Merriam had met iemand over de telefoon gebeden en ook Shanno was geslaagd. Ik was samen met Mike en ook wij hadden verschillende goede gesprekken met mensen op straat en konden uiteindelijk met een groep van drie meisjes bidden. Mike wist ook een aantal grenzen te verleggen en zei dat ie heel veel had opgestoken van de dag.
Ik ben echt hartstikke trots op de groep. Ik had de dagen ervoor echt gebeden voor resultaten en vooruitgang. Hoewel we niet konden optreden zijn we geslaagd op het punt waar het werkelijk om draait op zo’n dag: mensen tot Jezus leiden!
Laatste reacties