Vaarwel [N]Gamer
Na lang wikken en wegen, twijfelen en uitstellen, heb ik afgelopen zaterdag de knoop doorgehakt. Na ruim tien jaar in het kleine Nederlandse gameswereldje te hebben vertoefd, stop ik met schrijven over games.
Ik kan zeggen dat ik het te druk heb gekregen met werk, kerk, fotografie etc, maar uiteindelijk is de grootste reden toch dat de passie er voor mij uit is. Van elke titel die er verschijnt heb ik (al dan niet terecht) het idee dat ik het al ken en dat het niks nieuws op tafel legt. Van de titels die wel iets nieuws lijken te doen, verdampt de nieuwigheid helaas maar al te snel en en lijkt het toch weer oud. En tja, als je echte passie voor games en tegenwoordig zelfs Nintendo-games weg is, wat doe je dan nog bij een gamesblad?
Stoppen dus. Eerlijk blijven. Weer spelen wat ik echt leuk vind, of het nu oud en versleten is of niet. Weg met de hype, de z.g.n. innovatie, de poeha, de gimmicks en larger-than-life megatitels. Weg met de halfbakken games die te goed zijn om af te kraken, maar te slecht om ongedwongen te willen spelen. Geen zin in, geen tijd voor.
Ik kan terugkijken op een leuke periode waarin ik schreef voor o.a. N3, GameQuest, Autovisie, NRC Handelsblad, Games+, PC Consument, Oog & Oor Magazine, GameSen en natuurlijk het nog altijd geweldige [N]Gamer.
Via deze weg wil ik mijn dank uitbrengen aan Niels ‘t Hooft, Rob Smit, Jurjen Tiersma, Jos Bouman, Gerthein Boersma, Niels de Rijk, Jesse Moerkerk en de geweldige collega-schrijvers van [N]Gamer. Bedankt voor de samenwerking! Het was mooi. Het was leuk. Tijd voor wat anders.
Gaming, Journaal, Publicaties | September 1st, 2009, 10:08 pm | 5 reacties
Comments
Comment from Azrael
Time: September 2, 2009, 11:59 pm
Dude, ik ken dat gevoel.
Mijn passie voor gamen was al minder geworden toen SEGA gestopt was met de Dreamcast.
Er zijn daarna nog zo nu en dan een paar games verschenen die spectaculair waren, maar het voor mij net niet haalden bij de old-skool games.
Yep, geen zin, geen tijd(of er geen tijd voor maken) dat zijn de zelfde redenen bij mij.
Zoals sergeant Murthaugh zegt: “I’m gettin’ too old for this shit.”
Comment from arthurarts
Time: September 3, 2009, 9:30 am
Ey Azrael :-) Heb je een Xbox 360? Die voelt voor mij nu een klein beetje aan als een Dreamcast. SF4, Virtua Tennis, Sega Rally, PGR4 en the Orange Box zijn erg leuk. Het is voor mij nu de enige “niet kletsen maar gamen”-machine.
Comment from Cesar
Time: September 9, 2009, 5:23 pm
Ik weet precies wat je voelt, en je hebt het nog lang uitgehouden :) Azrael, volgens mij stopte bij mij het gevoel ook toen de Dreamcast overleed.
Misschien zijn wij te oud geworden, maar ik denk dat de gamesmarkt toch teveel wordt beinvloed door de uitgevers die zoals je zegt “larger than life” games willen hebben waar we gewoon geen gevoel meer bij hebben. Over de top marketing, hype hype hype, ik word er echt ziek van. Wanneer kunnen we ons weer eens druk maken over een spel dat je gewoon moet hebben omdat het het leukste is wat je ooit hebt gespeeld? Helaas is die tijd niet meer, maar we hebben wel een zeer leuke tijd achter de rug.
Comment from Menno Schellekens
Time: September 24, 2009, 3:39 pm
Jammer, ik heb altijd genoten van jouw stukken toen ik nog de [N]Gamer las. Zeker één van de eerste namen die ik heb onthouden uit de gamingjournalistiek.
Comment from arthurarts
Time: September 24, 2009, 6:10 pm
Thanks Menno! :-)
View my profile
Laat eens een leuk berichtje achter: