Natuurlijk hebben we ‘ja’ gezegd. Het voorgangerschap is iets wat me altijd al heel mooi leek om te doen. Voor mensen zorgen, mensen helpen in hun wandel met de Heer, helpen om ze een gezonde, bijbelse kijk op het leven te krijgen, hen zien opgroeien tot volwassen steunpilaren in de gemeente. Het leek me altijd al geweldig. Deze elementen zaten ook in de andere rollen die ik tot voor kort vervulde in de gemeente.

Ik kon altijd zo genieten van de oprechte vragen die mensen tijdens de bijbelstudie voor beginners hadden. Of ze ook thuis konden bidden of alleen in de gemeente. Of ze ook mochten meedoen met evangeliseren ondanks dat ze nog niet zoveel van de Bijbel wisten. Dat is toch mooi! En tijdens de tien jaar dat ik Act of Compassion mocht leiden, heb ik ook altijd de leden een plaats willen geven waarin ze zich konden ontwikkelen, een team waar ze bij hoorden en een visie voorgehouden om naar uit te zien. Als je dan ziet wat voor geweldige mensen daaruit voort komen, dan kun je alleen maar blij en dankbaar zijn.

Uiteindelijk werd bekend dat we zouden voorgaan in The Blessing Zwolle. We zijn erg blij dat we zijn geroepen voor deze mooie plaats. Het is wel een eindje rijden, maar dat is maar een kleine prijs om te betalen voor zoiets moois. We hebben er zin in en we zien een supermooie toekomst tegemoet voor The Blessing Zwolle.

Hierbij enkele plaatjes van deze historische gebeurtenis.

[Diashow]

·

[Diashow]

·

Verder heb ik onlangs de cursus Certified ScrumMaster gevolgd, gegeven door Jeff Sutherland himself en succesvol het examen afgelegd. Scrum is een “pattern language for hyperproductive software development”, een framework om zeer productieve, zelfsturende teams te creëren. Het is momenteel een van de grote trends in software development. Het is allemaal geen rocket science, maar wel iets dat gewoon echt werkt. Leuk om op het c.v. te hebben. Grappig detail: bij de cursus was ook een journalist van Computable aanwezig. Hij maakte de shot hiernaast. Nice.

·

Eind vorig jaar hadden we onze eerste korte speelfilm uitgebracht: Vrienden. De film diende als een soort pilot om te zien wat we ongeveer allemaal konden bereiken met de huidige middelen die we nu hebben (Canon 5D Mark II, 24-70 F2,8L) en Adobe Premiere Elements). De film werd echt een groot succes. Iedereen is echt apetrots op het resultaat en het heeft ons allemaal ‘sterretjes in de ogen’ gegeven. Ik zal ‘m binnenkort op YouTube zetten.

·

Vandaag traden we met Act of Compassion op in Capitol. Het stuk was een bewerking van de gelijkenis van de talenten. Enkele maanden geleden vroeg br. Bart om tijdens de jeugddienst even snel een toneelstukje te verzinnen en daar is het idee uit ontstaan. We hebben het concept verder uitgewerkt en ondertussen ook weer geëxperimenteerd met (voor ons) nieuwe filmtechnieken zoals blue screening (ok, het was eigenlijk de zijkant van een gele vrachtwagen. Met dank aan Simon voor het wapperen van de sjaal en Michaël voor het bekertje water :). We hadden echt ontzettend goed geoefend voor het stuk. Het op- en afbouwen hadden we vaak doorgenomen en we hebben veel aandacht aan details besteed.

Helaas ging het vandaag niet helemaal vlekkeloos door problemen met de techniek. De stukken film waar we hard aan gewerkt hadden, konden tijdens de eerste dienst niet worden vertoond. Ik was voorbereid op problemen met de techniek, dus ik had 2 DVD’s gebrand en het filmpje op stick meegenomen, evenals een installer voor een mediaplayer. Helaas mocht het niet baten en moesten we het doen met alleen de audiotrack die ik als ‘uiterste backup’ had meegenomen. Ach ja. Het was toch wel leuk geworden en ik ben sowieso hartstikke trots op de inzet van het hele team.

Hoewel ik me echt helemaal kan opvreten als iets niet gaat zoals ik het in mijn hoofd heb (als het gaat om het leggen van creatieve eieren ben ik erg pietepeuterig), besef ik dat iedereen ook gewoon zijn best doet. Je wilt eigenlijk je frustratie op iets afreageren. Het meest voor de hand liggende om te doen, is om het af te reageren op mensen, maar eigenlijk heeft dat nooit enig nut en is het nooit constructief of opbouwend. Op dat moment probeert iedereen met man en macht het schip te redden en tja, dat lukt of lukt niet. Het blijft alleen wel erg jammer dat op zo’n manier een heel stuk, waar zoveel tijd in heeft gezeten, bijna om zeep wordt geholpen.

·

Ander nieuws. Sinds enkele dagen ben ik in het bezit van de ultra koele, supersonische Canon EF 70-200 F4L IS. Echt een fan-tas-tische lens. Hij is echt superscherp (zelfs op 21MP) en hij voelt erg, erg lekker aan. Hij is een stuk kleiner dan de F2,8 versie. Dit wist ik al, maar nu ik ‘m regelmatig in mijn handen heb, besef ik pas echt hoeveel het scheelt. De 2,8 versie zal ik nog wel inzetten voor de bruidsreportages, maar voor al het andere werk is dit een meer dan adequate lens.

Ik heb afgelopen zaterdag een eerste shoot mee gedaan voor de cover van een boek. De resultaten zijn voortreffelijk. Zodra de foto’s echt gepubliceerd worden laat ik het weten.

Zo, dat was het weer voor nu. Laterzzzz.

Onze voorganger Br. David interviewde de maestro. Het was echt leuk om hem te horen praten. Hij is inmiddels 80, maar hij zat nog zo vol met stukken die hij wilde instuderen, plaatsen die hij wilde zien en ideeën om te verwezenlijken. Hij had ook nog steeds zijn verzameling speelgoedtreintjes en zei dat hij het soms moeite had zich tot studie toe te zetten, omdat hij graag computerspelletjes speelt. Schitterend :-)

In de middag werd er nog een besloten concert gegeven in het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Gemeenteleden mochten mee en br. David was uitgenodigd om ook een korte zegenbede te doen. Ik was van de partij en schoot enkele plaatjes.

Verder heb ik vorige week weer een bruidsreportage geschoten. Mike & Cheryl Kieffer stapten afgelopen donderdag in het huwelijksbootje. Het was een erg mooie dag met mooi weer, veel mensen, lekker eten en natuurlijk hele mooie foto’s. Zodra ik het resultaat aan het bruidspaar heb laten zien, post ik een paar fotootjes online.

Ondertussen heb ik nog een stapeltje op te leveren huwelijksalbums. Superleuk om te doen. Eentje is bijna af, dus ik ben erg benieuwd naar de reacties. Altijd spannend.

Dan is afgelopen week ook het nieuwe bijbelstudieseizoen van start gegaan. Dit jaar is het erg druk. Afgelopen zondag waren er 16 studenten. Een enorme uitdaging om binnen 25-30 minuten het lesmateriaal te behandelen EN complexe vragen te beantwoorden. Voorheen had ik gemiddeld 8-10 studenten, dus ik merk dat ik hier en daar mijn werkwijze moet aanpassen. En zo leer je toch altijd weer wat nieuws.

“Ik kan ook uitvallen, maar dan ben ik blij dat broeder Martijn het zo kan overnemen om het Heilig Avondmaal met ons te vieren.

Dus broeder Arthur, kom maar naar voren. Alles is uitgevallen en neem het maar over.”

Oookayyy…Ik moet zeggen dat ik niet heel gauw geshockeerd ben, maar dit was wel heel erg onverwachts. Ik heb de viering natuurlijk al vele malen meegemaakt, maar toen ik ineens voor honderden mensen stond, moest ik ff goed nadenken wat de volgorde precies was. De viering heeft sinds eind vorig jaar ook een kleine verandering ondergaan en ik merkte dat ik daarin een vergissing had gemaakt.
Maar goed, dat is altijd iets waar je zelf meer van aantrekt dan als je in de zaal zit en uiteindelijk werd het weer opgelost.

Broeder David zei na afloop dat ik het leuk had gedaan. Hij zei dat je altijd voorbereid moet zijn. Altijd een woord hebben, altijd gekleed zijn om iets te kunnen doen. Een mooie les van een man die zelf een toonbeeld is van iemand die altijd ‘ready to do the job’ is.

Nieuw kentekenplaat
Uit de categorie “vreemd maar waar”.

Ik rijd donderdag 28 mei op de A10, lekker op weg naar huis na een dagje hard werken. Ik duw mijn gaspedaal in en zie de teller naar rechts bewegen. Heerlijk.

Het is lekker weer en de zon schijnt. Het zonlicht brengt wel de vuiligheid op de voorruit aan het licht. Binnenkort maar eens weer mijn auto wassen, maar voor nu even een kleine sproeiactie.

De ruitenwisser maakt een zwaaiende beweging… Wat zie ik nu? Er vliegt iets groots en plats onder de ruitenwisser vandaan en vliegt weg. Over de A10. Vlak. Langs. Andere. Auto’s.

Die gele kleur… Is dat nu een nummerbord??!

Ik zet de auto aan de kant en jawel hoor. Voorste kentekenplaat verdwenen. Iemand heeft blijkbaar mijn kentekenplaat van mijn auto gerukt of iets dergelijks en onder mijn ruitenwisser gestopt.

Ik bel Dutchlease. Ze hebben geen idee wat ze moeten doen. Ik bel de politie. Just in case ik word aangehouden. Dat ze weten dat ik het heb gemeld.

“Het enige juridische advies dat ik kan geven is dat u nu de auto aan de kant zet en niet verder rijdt”.

Lekker, ik was nog niet eens voorbij Leiden.

Enfin. Na wat gebel de volgende dag, bleek het allemaal snel te kunnen worden opgelost. Ik krijg van Qualogy even een Peugeot 407SW mee en breng samen met Rachel de auto naar de Volvo dealer.
Een paar uur later en ik heb twee nieuwe kentekenplaten. Met een 1-tje erbij.
Vreemde gebeurtenis.

·

Last minute-actie. Afgelopen donderdag werd ik gebeld. Of ik de volgende dag een bijbelstudie wilde geven. Van een uur. Wegens omstandigheden was er geen andere spreker. Ik had die avond al een afspraak en eigenlijk geen tijd meer om voor te bereiden, maar ja, iemand moest het toch doen. Vertrouwen op de Heer dan maar. Donderdagavond ben ik nog tot laat bezig geweest, vrijdagochtend om 6 uur opgestaan en iets eerder terug gekomen van werk. Het punt met het brengen van een woord is altijd om “de klik” te vinden. Je moet weten dat wat je brengt ook echt iets is om dan te brengen. Hoewel het best kan dat je een zelfde woord vaker kan brengen, geloof ik niet in ‘even iets uit de kast trekken’. Enfin, ik wist dat ik het over Filippenzen ging houden, maar ik zat erg lang te worstelen met de vorm. Uiteindelijk, vrijdagmiddag vond ik het. Ik werkte het uit en het werd een hele mooie studie, waarvan veel mensen naar me toe kwamen om te zeggen dat ze er wat aan hadden gehad.

Ik was zelf wat minder tevreden over de presentatie, maar gezien de omstandigheden, was ik erg blij met het resultaat.

·

De actie op Koninginnedag was een groot succes en inmiddels hebben we ons nieuwe stuk ook tijdens de actie in Leiden opgevoerd. Het is een groot succes en overal krijgen we complimenten over hoe grappig en leuk het is.

·

Op mijn werk is het inmiddels weer erg druk. De klus bij de klant draait op volle toeren en elke dag vliegen de uren voorbij. Verder ben ik ook afgelopen week begonnen met ondersteuning te bieden voor Qualogy Suriname. Samen met een andere Nederlandse collega, ondersteun ik de Surinaamse collega’s bij hun klus. Wellicht dat ik volgend jaar een keer de Atlantische Oceaan oversteek om de Surinaamse collegae in levende lijve te ontmoeten.

·

Verder ben ik met een team van de JMWZ bezig met een nieuwe site voor een groot evenement dat later dit jaar zal plaatsvinden. Het gaat erg voorspoedig en ik denk dat we de fundamenten aan het leggen zijn om het onderhoud in de toekomst een stuk eenvoudiger te kunnen maken.

·

Onlangs heb ik op marktplaats een paar lekkere fietsen gekocht voor een redelijk prikkie. Voor mezelf een city bike van Limit (op zich prima prijs/kwaliteit verhouding) en voor Rachèl een mooie city bike van Giant. Net hebben we een gezellig tochtje langs de Zoetermeerse plas gemaakt en genoten van de heerlijke rust, lammetjes, eendjes, kuikentjes en frisse lucht. Zalig.

·

Verder, raar maar waar: ik heb weer een heuse gaming opleving. De afgelopen weken draaide mijn PS 2 (ja 2) weer op volle toeren met lekkere potjes Pro Evolution Soccer 5, heb ik Gran Turismo 4 op de kop getikt voor 12,95, Rockstar’s Table Tennis voor 9 euries en last but not least: Project Gotham Racing 4 voor twee tientjes.

Die laatste titel is zoooo ubercool. Misschien ligt het wel aan mijn vernieuwde interesses voor auto’s, maar wat een lekker spel. Supermooie graphics, heerlijke besturing, vette wagens (Aston Martin DB9 in da house!) en truckloads aan tracks door echte steden. Subliem.

Laterz

Mijn gedachten gingen terug naar de vorige dag. Ik sprak in de gemeente in Santo Antionio de Jesus, waar ik denk ik mijn beste preek tot nu toe bracht. Het was een mooie ervaring. Ik hoorde zaterdagavond na de openlucht, dat ik moest spreken en zondagmiddag hadden we weer een etentje met de voorganger. Het etentje was weer erg goed, maar kostte wel weer 3 uur van de voorbereidingstijd.

Ik had het ook niet op mijn hart om dezelfde boodschap te brengen als de zondag ervoor in Armagosa. Het werd zoeken naar het juiste onderwerp, maar aan het eind van de ochtend had ik een idee in gedachten. Na het etentje werkte ik het idee uit in een structuur en zocht er Bijbelteksten, voorbeelden en anekdotes bij. Het kostte nog best wel wat tijd. Ik had verwacht dat we rond 18.30-18.45 opgehaald zouden worden, maar ze stonden al iets over 18.00 voor de deur. Ik had op dat moment mijn preek nog helemaal in mijn laptop staan! Aargh!

Nou ja, ik wist dat ik mijn best had gedaan en had die ‘klik’ met het onderwerp. “Heer, ik vertrouw op U” dacht ik bij mezelf. Martijn wist de dag ervoor nog even de spanning op te voeren.

“Het is best een charismatische gemeente en ongeveer even groot als Capitol”.
“Het maakt mij niet echt uit hoe groot de gemeente is” antwoordde ik.

Martijn legde uit dat niet alle sprekers voor elke grootte publiek geschikt zijn. Dat klopt wel, maar ik had in dit geval niet mijzelf uitgenodigd, maar ik was gevraagd. Ik vertrouw er dan op dat de Heer me niet voor een klus vraagt als Hij niet denkt dat ik die samen met Hem kan klaren. Daarom ga ik dit soort uitdagingen nooit uit de weg. Het zijn uitstekende gelegenheden om weer een mijlpaal neer te zetten.

Enfin, in de gemeente aangekomen schreef ik snel een paar steekwoorden op, de bijbelteksten en de groffe outline en ik sloot mijn map. Vertrouwen en geloven.

De studenten voerden eerst nog Agnus Dei op. De manier waarop ze het speelden was echt gezalfd en het stuk raakte de mensen aan.

Ik werd aangekondigd. Ik sprak over dat God ons heeft gemaakt naar zijn beeld. We zijn gemaakt om zijn adem in ons te hebben en om zijn beeld te dragen. De duivel is echter druk bezig om het beeld van God uit mensen weg te vagen. Mensen weten niet meer waar ze vandaan komen, wie ze zijn, waar ze naar toe gaan, waarom ze leven. De moderne maatschappij wil ons doen geloven dat we slechts een chemisch (on)gelukje zijn. Mensen zijn depressief, verslaafd, gaan gebukt onder fobieen, we hebben vandaag miljoenen straatkinderen, de lijst gaat maar door. Dit is niet waarvoor we gemaakt zijn. De kerk heeft een opdracht om het beeld van God weer te herstellen. De Bijbel beschrijft hoe mensen in de schaduw van Petrus werden genezen. Mensen als Smith Wigglesworth en Aimee Semple McPherson zijn moderne voorbeelden van mensen die soortgelijke dingen deden. Maar elke gelovige kan licht, genezing, vrede, hoop en bevrijding brengen. We dragen als gelovigen het beeld van God: Jezus.

Het ging erg goed. Ik maakte me vooraf ergens zorgen ik de tijd niet vol zou kunnen maken, maar uiteindelijk duurde het toch zo’n kleine 50 minuten schat ik. (Komt natuurlijk ook door de vertaling, wat gemiddeld 40% extra tijd kost.) Ik was blij, de mensen waren blij, de voorganger was blij, pastor Jeremias was blij. De klus was geklaard, ik kon naar huis!

Mijn vlucht gaat om 16.10 met bestemming Brussel, nog 3 uur wachten. Vanavond rond 21.30, na een reis van meer dan 40 uur (!) ben ik weer thuis bij mijn vrouwtje! Ciao!

We sloten de avond af met gebed en praise & worship. De studenten kwamen met een hart vol verwachting en toen we samenstemden in gebed, begon de Heilige Geest vele studenten aan te raken.

Het was heel erg tof. De kerk is het Lichaam van Christus. Dat lichaam moet niet gehandicapt zijn, maar fit. Klaar om de orders van de Meester uit te voeren. Om het bovennatuurlijke te kunnen doen, hebben we de Geest van God nodig en de genadegaven. Het was een hele bijzondere avond en een geweldige afsluiting van een geweldige lesweek.

Morgen staat er een outreach op het programma. Daarin zullen de studenten o.a. het ingestudeerde dramastuk opvoeren. Ik ben erg benieuwd.

De lessen waren op zich ok, maar de avond miste wat schwung. Het leek of iedereen van het begin af aan een beetje duf was. Misschien had de hitte van de dag ermee te maken. Het was gisteren denk ik de warmste dag van de week, een graadje of 35 moet het wel geweest zijn.

Tussen de middag hadden we niet bij de voorganger gegeten, maar hadden we zelf een tentje uitgezocht. Ik wilde een lichte maaltijd nemen: een groentesoepje en een broodje, maar in Brazilie kennen ze het woord licht niet echt in combinatie met eten. Er kwam een hele pan soep aan, waarin naast groente ook nog spaghetti zat verwerkt. En het broodje was ook niet echt licht te noemen. Ach ja..

We besloten de avond met een ijsje op een terrasje onder het genot van wat live-muziek. Jaja, het leven van een bijbelleraar valt niet mee..

Ik begon een uurtje eerder met een paar studenten die mee wilden doen met een dramastukje. We werkten aan een dramastukje dat we met AoC al jarenlang opvoerden: Agnus Dei. Een stuk dat je werkelijk overal ter wereld kunt opvoeren. Het ging erg leuk. Vandaag de tweede les en zaterdag gaan we het opvoeren tijdens de grote evangelisatiecampagne.

Verder stond er 1 onderwerp op het lesprogramma: finances. Een onderwerp dat over de hele wereld bij veel mensen gemengde gevoelens oproept, simpelweg omdat het hun portemonnee raakt.

De Bijbel spreekt er echter duidelijk over dat we niet moeten vastzitten aan geld en dat God ons geld toevertrouwt en dat we er goed mee om moeten gaan. We behoren niet alleen onze lokale gemeentes te ondersteunen met onze tienden, maar dienen ook zelf goed met ons geld om te gaan. Geld kan een goede dienaar zijn, maar het is een verschrikkelijke meester. En dit geldt natuurlijk nog meer als we in de bediening staan en we geld beheren dat mensen aan de gemeente geven.

Heel erg veel grote mannen en vrouwen van God konden uiteindelijk de verleiding niet weerstaan. Het gegeven geld werd gebruikt voor zelfverrijking en zij brachten daarmee enorme schade toe aan het Lichaam van Christus. Enorm triest en een waarschuwing voor ons alemaal.

Een mooie les over integeriteit, rentmeesterschap en het afleggen van rekenschap.

De twee onderwerpen konden mooi worden samengevoegd. Ik heb door de jaren heen inmiddels al heel wat anekdotes in mijn baggage, o.a. door alle acties met Act of Compassion, dus genoeg te vertellen.

We besloten de avond met rollenspellen voor 1-op-1 gespekken. Altijd lachen, gieren en brullen natuurlijk, maar wel heel erg leerzaam. Ik vroeg de studenten of ze allemaal wilden opletten en feedback wilden geven. Ik schreef zelf ook dingen op die ik zag en zo kwamen er heel wat leuke dingen uit.

Als docent zit je tijdens de rollenspellen in hetzelfde schuitje als de studenten. Je weet niet wat ze gaan zeggen en kun je dus ook geen kant-en-klare antwoorden oplepelen.

Ik was dus tijdens de gesprekken ook erg biddende dat ik goede feedback kon geven waar de studenten echt wat aan hebben. Gelukkig geeft de Heer altijd weer wijsheid en kwamen echt hele mooie inzichten naar boven.

Elk mens is anders en er bestaan geen trucjes of standaardantwoorden waardoor mensen tot geloof komen. We hebben als christenen wel de Heilige Geest die door elke muur van doctrine, zelfingenomenheid en rationele bolwerken kan breken, recht naar het hart van de mens. Daar kan niets anders tegenop.

Ik mocht Masterplan Soulwinning brengen. Het was een module waar ik dagenlang over zat na te denken hoe ik deze moest brengen. Uiteindelijk was er een bepaalde samenloop van omstandigheden waardoor het allemaal op zijn plaats viel. Ik wist hoe ik het moest aanpakken en het ging prachtig.

Martijn gaf ervoor een inspirerende les over de parabel van het verloren schaap en dit sloot perfect aan op mijn onderwerp.

Het is zo mooi. De Oogsttijd Bijbelschool is nog geen 5 jaar geleden begonnen in Nederland met 9 studenten. Vandaag zijn er tientallen scholen over de hele wereld en is er zoveel vraag dat we soms moeite hebben om het allemaal bij te benen. Gelukkig heeft de Heer beloofd dat het uiteindelijk Hij is, die zijn gemeente zal bouwen. Ik zie uit naar de volgende lessen.

We werden naar ons nette en zeer degelijke hotel gebracht. Onderweg vertelde pastor Jeremias dat ik de zondag in Armagosa zal spreken tijdens de zondagdienst en Martijn in St. Antonio.

Momenteel heb ik net de kerkdienst achter de rug. De diensten zijn hier ‘s avonds in plaats van ‘s ochtends. Ik bracht een preek over het boek Deuteronomium. Het boek is geplaatst vlak voor de intrek in het beloofde land. Aan het einde van Numeri en het einde van Deuteronomium, is het volk van Israel niet verder gekomen. Dit terwijl de eerste vier boeken van het OT een continu verhaal vertellen. Vlak voor dit moment van overgang, vlak voordat het volk Gods belofte in bezit gaat nemen, komt Deuteronomium, oftewel “herhaling van de wet”. Blijkbaar is het van belang dat gedurende transitiefases in ons leven, momenten waarin we onze prioriteiten veranderen, we eraan herinnerd moeten worden dat God nog altijd nummer 1 wil zijn in ons leven.

Na de preek werd ik nog meegenomen naar een restaurant en momenteel slaap ik bij de voorganger van de gemeente in Armagosa. Morgen word ik opgehaald en keer ik weer terug naar St Antonio, waar de ‘s avonds de eerste lessen zullen beginnen.

Inmiddels zijn we op de plaats van bestemming. We hebben een hotel geboekt op het vliegveld van Rio zelf. Scheelt heel wat gehannes met taxi’s en haasten en files. Morgen vliegen we verder naar Salvador, gevolgd door een 3 uur durende autorit naar Santo Antonio waar de Bijbelschool is.

Het zal de eerste keer zijn dat ik les geef op Oogsttijd. Ik ben erg benieuwd wat me allemaal te wachten staat en ben tegelijkertijd ook erg enthousiast. Het is in sowieso fijn om met Martijn te reizen. Hij heeft al vaker les gegeven dus hij vertelt me veel van zijn ervaringen. Daarbij is het fijn om af te kunnen stemmen hoe we dingen gaan aanpakken. Maandagavond zal de eerste les zijn.

Ik schoot die avond wat foto’s met mijn 40D en een 70-200 2.8L IS. Er mocht niet worden geflitst, dus ik was erg blij met die f2.8. Verder heb ik de hele avond in raw geschoten op iso 1600. Het eindresultaat mocht er wezen en ik denk dat er heel wat bruikbaars voor het promotiemateriaal tussen zit.

Momenteel overweeg ik serieus om één van de gestabiliseerde Canon 70-200 L aan te schaffen. De keuze tussen de f4 en f2.8 blijft een lastige. De f4 is lichter en flink goedkoper, maar aan de andere kant bleek vrijdag maar weer hoe nuttig die stop extra kan zijn. Nou ja, nog maar even overpeinzen terwijl ik verder spaar :)

De foto’s zullen waarschijnlijk op maasbach.com worden gepubliceerd en/of in Nieuw Leven verschijnen. Hierboven drie kiekjes die ik zelf mooi vind.

Bepaalde scenes uit reis naar Brazilië van 2005 staan nog altijd op mijn netvlies gebrand. De volgepropte zalen, de prachtige muziek, de tropische avonden, de hartelijke mensen, de relaxtheid van het dagelijks leven daar, br. John ON FIRE, het was echt fantastisch.

Dit keer zal de reis waarschijnlijk een heel ander karakter hebben, maar ik zie echt uit naar de dingen die God gaat doen. Het zal ongetwijfeld weer een onvergetelijke ervaring worden.

Als God iets van ons vraagt om te doen, kan het zijn dat er direct allerlei vragen zijn. “Hoe moet dat dan?”, “Ik kan dat niet” etc. Vragen stellen aan God is niet direct verkeerd, maar uiteindelijk gaat het erom uit wat voor hart het komt. Zijn de vragen excuses omdat we eigenlijk onze plannen niet willen aanpassen aan Gods plan voor ons leven? of zijn het oprechte vragen, maar willen we uiteindelijk wel gehoorzamen?

We sloten af met een toewijding waar bijna de hele zaal naar voren kwam. Br. John bad voor velen persoonlijk en velen ontvingen iets van God die avond. Ik ben zo blij met onze jeugdgroep. Er zijn altijd wel wat dingetjes, maar de groep is enorm enthousiast en het bruist van leven en talent.

Ik zie erg uit naar de zendingsreis die we met de jeugd zullen hebben langs de kust van Nederland. 150-200 jongeren die zo’n twee weken met elkaar eropuit gaan om het Evangelie te verspreiden. Ik zie er erg naar uit. Act of Compassion zal zeker van de partij zijn en ik hoop met volle bak! Ik weet nu al zeker dat dat een hoogtepunt van dit jaar gaat worden.

Nieuw Leven Magazine augustus 2008
	Verslag Mission Trip 2 Nepal (klik op de cover om te lezen).

[N]Gamer #4/2008
	Blast Works: Build Trade Destroy Wall-E Wii Cooking Guide: Can’t decide what to eat? (featuring Rachel :)

[N]Gamer #3/2008
	Opoona Death Jr. Dragon Quest Swords

[N]Gamer #4/2008

[N]Gamer #2/2008
	Victorious Boxers Soul Calibur Legends Nano Stray 2 Pro Evolution Soccer 2008 Wii Sega Bass Fishing House of the Dead 2 & 3

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password: