Het bijzondere aan deze reeks is dat het de beeldkwaliteit en mogelijkheid om lenzen te verwisselen van digitale spiegelreflex camera’s, combineert met een zeer compacte behuizing. De behuizing is zelfs zo klein dat deze vergelijkbaar is met een (wat grotere) compact camera.

Sony was niet de eerste die dit probeerde. Olympus en Panasonic leverden met respectievelijk de PEN- en GF-reeks de eerste EVIL camera’s (Electronic Viefinder, Interchangable Lenses), maar de behuizingen  van de NEX camera’s zijn veruit het meest compact. Daarbij beschikken de paradepaardjes van Sony over een heuse APS-C sensor. De Panasonic en Olympus camera’s daarentegen beschikken over een kleinere micro 4/3 sensor. APS-C sensors vind je ook terug in vrijwel elke  spiegelreflexcamera van Nikon, Canon of Sony, met uitzondering van de hogere klasse ‘Full Frame’ camera’s zoals de Canon 5D Mark II.

De grotere sensor van de NEX levert dan ook fantastische beeldkwaliteit en weet in testen zelfs de hoog aangeschreven Nikon D90 te verslaan. Indrukwekkend! (Voor de volledigheid: de EVIL camera van Samsung, de NX100 beschikt ook over een APS-C sensor, maar heeft opnieuw een grotere behuizing).

Afgelopen week heb ik de Sony NEX-5 voor een mooi prijsje op de kop getikt op marktplaats en o, o,o wat is het een beauty. Momenteel beschik ik alleen over een 16mm f/2.8 pancake lens. De NEX-5 in combinatie met de 16mm lens is klein genoeg om in mijn jaszak mee te nemen. Echt ideaal voor straatfotografie. De technische mogelijkheden zijn ook echt fenomenaal. Je maakt in een handomdraai indrukwekkende 3D foto’s, mooie panorama’s en neemt filmpjes op in Full HD formaat (1080i). Ook is de snelheid van focussen vergelijkbaar met een DSLR.

Zijn er ook nadelen? Jazeker.

Momenteel is het lensaanbod erg beperkt. Ten tijde van schrijven zijn er naast de 16mm pancake alleen 18-55 en 18-200 lenzen verkrijgbaar. Dit nadeel zal natuurlijk met de tijd verdwijnen en er is al een groot aanbod aan adapters beschikbaar, waarmee je lenzen van andere fabrikanten (Leica, Nikon, Canon) op de NEX kan gebruiken.

Een ander nadeel is dat Sony de flitser niet in de NEX camera’s zelf heeft ingebouwd, maar dat deze los moet worden opgeschroefd. Persoonlijk maakt mij dit weinig uit, want ik ben geen liefhebber van het effect dat ingebouwde flitsers op foto’s hebben.

Verder is het design van de behuizing duidelijk gericht op mensen die opstappen van een compact camera in plaats van mensen die een compact alternatief voor hun DSLR zoeken. Er zijn relatief weinig knoppen en de meeste instellingen zul je via het menu moeten aanpassen.

Voor mij wegen deze kleine nadelen echter niet op tegen de enorme prestatie die Sony met de NEX-5 heeft geleverd: beeldkwaliteit van een spiegelreflex, verwisselbare lenzen, full hd video allemaal in een zeer compacte behuizing. Respect!

Mijn leven is de afgelopen paar jaar flink veranderd. Ik  heb niet meer zoveel tijd als vroeger om te bloggen, dus de levensvatbaarheid van mijn site als blog was al lang tanende. Verder hebben media als Twitter en Facebook hebben mij lang doen afvragen waarom ik überhaupt nog zou willen bloggen.

Over de afgelopen jaren heb ik mij sterk ontwikkeld op gebied van fotografie en met name bruidsfotografie. Na jaren met de gedachten te hebben rondgelopen, lanceerde ik in 2010 Kronieken in Beeld.  Eigenlijk met de instelling: “Ik kan nog wel jaren wachten, maar ik moet het nu maar gewoon doen. Ik zal anders altijd met de grote vraag rondlopen ‘wat als ik …?’”. Kronieken in Beeld is een groter succes geworden dan ik ooit had kunnen voorzien. De aanvragen bleven in zo’n tempo binnenstromen, dat ik moest stoppen met actieve promotie.

Helemaal te gek natuurlijk, maar wat moest ik doen met arthurarts.nl? Ik heb ook daarover lang zitten nadenken en de oplossingsrichting lag vrij voor de hand.
Want hoewel ik bruidsfotografie helemaal te gek vind, blijf ik het natuurlijk enorm leuk vinden om ook non-bruidsfoto’s te schieten. Dit is de site waar die foto’s terecht zullen komen.

Verder heb ik net als elke andere gezonde christen een levendige interesse in de Bijbel. En hoewel ik van oorsprong eigenlijk helemaal geen liefhebber ben van lezen, ben ik het over de afgelopen jaren veel meer gaan doen. Schrijvers als Andrew Murray, Watchman Nee, Charles Spurgeon en Oswald Chambers weten mij keer op keer weer te verbazen met hun scherpe geestelijk inzicht. En dan is het zonde om dat niet te delen, of alleen op de vluchtige social networks. Ik hoop dus hier naast foto’s een groeiende verzameling overdenkingen neer te kunnen zetten, waar mensen hopelijk wat aan hebben.

Geen nieuw likje verf dus, maar als een herpositionering en synchronisatie met de tegenwoordige tijd. Welkom dus in mijn nieuwe digitale vehiculum en geniet van de rit.